"Cel jest początkiem każdej podróży". Ten cytat agencji Reutersa był myślą przewodnią ostatnich warsztatów dziennikarskich. Ostatnie warsztaty postawiły całą klasę na rozdrożu. Wybór jest prosty i beznadziejnie trudny zarazem: czy chcę być dziennikarzem z zawodu czy tylko z nazwy. Cały miniony rok służył temu, by przekonać się czy kręci nas ta praca i byśmy mogli stanąć teraz przed powyższą alternatywą i wybrać.

Tym razem odwiedziła nas Brygida Grysiak, dziennikarka i prezenterka TVN 24. Brygida, osoba diametralnie różna od poprzedniego wykładowcy, Marka Balawejdera, znana w pracy ze swojej serdeczności i optymizmu, nas również natchnęła pozytywną energią. Energia się przydała, przez 4 godziny pozwalała nam przeżyć wtłukiwanie wiedzy do głów... A mówiąc poważniej, pani Grysiak wykonała z nami kawał dobrej, merytorycznej roboty.

Całe zajęcia były zatytułowane "Warsztat reportera" i tematyką nie różniły się od poprzednich. Zawierały natomiast mnóstwo przydatnych reguł i wskazówek co do fachowej obróbki informacji. Można je też było nazwać sprawdzianem tego, czego nauczyliśmy się podczas ostatnich 9 miesięcy.

Zaczęliśmy od źródeł informacji, co każdy potrafił wymienić już niemal intuicyjnie. Zasada 5 W (dotyczy szkieletu budowy informacji, nazwa pochodzi o pięciu pytań, na które odpowiadamy w każdym newsie: Who? What? Where? When? Why?) też była nam właściwie znana. Ciekawe były rodzaje pytań, których należy unikać w rozmowie np. pytania zamknięte (zaczynające się od "czy"). Poznaliśmy też 11 przykazań Tomasza Lisa, mówiących o dziennikarstwie. Właściwie, z panią Brygidą przeoraliśmy dokumentnie temat newsa telewizyjnego i, mówiąc o teorii, nie możemy się chyba dowiedzieć niczego więcej. Pozostaje tylko nauczyć się przekładania tego na praktykę... O tym nasz przeuroczy wykładowca również pomyślał i zmasakrował nas ćwiczeniami po czym dobił zadaniem domowym. Oczywiście, z pożytkiem dla nas.

Skoro cel jest początkiem każdej podróży, trzeba go sobie wyznaczyć. Podróż rozpoczęliśmy bez mapy, rysowaliśmy ją po drodze. Cholernie długo, bo ponad 9 miesięcy. Czy było warto? Na pewno.