"Przeczytałam Wesele w dwie godziny, ale nic z tego nie zrozumiałam." - stwierdziła maturzystka, po wysłuchaniu moich wrażeń z sobotniej wyprawy do Bronowic.

Między innymi dlatego, by uniknąć takiej porażki czytelnika i jeszcze bardziej wchłonąć w świat przedstawiony dramatu, druga klasa dziennikarska odwiedziła dom Włodzimierza Tetmajera, dziś Muzeum Stanisława Wyspiańskiego.

Wieś położona tuż za rogatkami miasta, jest jednym z niewielu miejsc w Polsce tak bardzo związanym z wybitnym dziełem literackim. To właśnie tu odbywały się obrzędy związane ze ślubem zacnego Lucjana Rydla z wiejską "babą" Jadwigą Mikołajczykówną.

Po wysłuchaniu wykładu (i tu nie mogę pominąć naszej pani przewodniczki, żony wnuka Ludwika Rydla, kobiecie o silnym charakterze, przy której każde wypowiedziane słówko podczas wywodu groziło wyrzuceniem z sali), udaliśmy się do izb. Jest ich cztery, izba sceny, taneczna, alkierz oraz świetlica.

Wystrój izby sceny jest dokładnym odtworzeniem dekoracji teatralnej do premiery Wesela. Mogliśmy dotknąć m.in. "stołu okrągłego pod białym, sutym obrusem", "w kącie biurka zanurzonego w mnóstwie papierów". Zwiedziliśmy dawną pracownię oraz bibliotekę Lucjana. Ze ścian patrzyły na nas fotografie w oryginalnych ramkach, w szafie wisiały autentyczne, bronowickie stroje z okresu Wesela.

Po godzinnym zwiedzaniu, wyszliśmy z muzeum bogatsi o nowa wiedzę i doświadczenia. <> Nasze spojrzenia mówiły same za siebie...

Zdając sobie sprawę, że mury, w których przebywaliśmy mają wspaniałą historię, na pewno lepiej będzie nam przyswajać lekturę. Kojarząc każdy kawałek podłogi...